Laatste nieuws:

Weblog brandgansonderzoek Rusland 2009

Ook in 2009 is er weer een expeditie naar de baai van Kolkolkova georganiseerd. Volg de avonturen live op de weblog.

Lees meer...
 
Brandganzen geringd in de Jan Durkspolder

Op zaterdag 4 juli 2009 zijn er Brandganzen gevangen in de Jan Durkspolder, onderdeel van het Fryske Gea gebied "De Alde Feanen" in Friesland.

Lees meer...
 
Samengaan met www.geese.org geslaagd

Op woensdag 18 februari 2009 is de invoermodule van Goosetrack afgesloten. De laatste stap in het samengaan van Goosetrack en www.geese.org is daarmee een feit.

Lees meer...
 
Woensdag 18 februari overstap naar www.geese.org

Op woensdag 18 februari 2009 wordt de invoermodule van Goosetrack definitief afgesloten. Na die dag is het uitsluitend mogelijk uw waarnemingen van gekleurringde ganzen in te voeren op www.geese.org.

Lees meer...
 
De Brandgans (Branta leucopsis) PDF Afdrukken E-mail
Ganzen soorten
Image
Brandgans (Elwin van der Kolk)

Uiterlijk
Een Brandgans valt vaak direct op in een groep ganzen. Het is namelijk een zwart witte vogel. Ze zijn vrij klein. Nauwelijks groter dan een Wilde Eend. Evenals de snavel van de Kolgans is die van een Brandgans kort. Door de geringe lengte en de hoge basis is een Brandgans nog beter gebouwd op grazen op korte grassen dan de Kolgans. Hun voedsel bestaat dan ook voor een nog groter aandeel uit gras. Sinds enkele jaren worden er echter ook steeds grotere aantallen Brandganzen gezien die resten van bieten eten. Blijkbaar is de snavel toch niet zo specialistisch als aanvankelijk gedacht werd.

Broedgebieden
De broedgebieden van de Brandgans lagen in een nog niet zo ver verleden vooral op het eiland Nova Zembla. Sinds het begin van de jaren zeventig van de vorige eeuw is de totale populatie sterk gegroeid en vanaf dat moment zijn nieuwe broedgebieden bezet. Deze liggen zowel op het Russische vasteland ten zuiden van Nova Zembla (rond de schiereilanden Kola en Kanin in de Witte Zee en op het eiland Kolguyev in de Barentz Zee). Verder zijn ze ook veel zuidelijker gaan broeden. Vanaf 1971 op eilanden in de Oostzee en vanaf 1982 ook in Nederland. De Brandgans is een uitgesproken koloniebroeder, en kolonies kunnen soms uit vele duizenden dicht bij elkaar liggende nesten bestaan.

Trek
Brandganzen trekken in de loop van april en mei naar het noorden. Via landen langs de Oostzee gaan ze dan vrij snel naar de broedgebieden waar ze begin juni arriveren. Het komt regelmatig voor dat daar dan nog volop sneeuw en ijs ligt, waardoor de vogels moeten wachten op de dooi voordat ze kunnen beginnen met broeden. In jaren met veel roofdieren zoals Poolvossen en Kleine Jagers worden veel eieren en jongen opgegeten. Het broedsucces is dan zeer gering. In jaren waarin er veel lemmingen (een knaagdier dat in toendra’s leeft) rondlopen, blijken de roofdieren die liever te vangen. Dit is ongeveer eens per drie jaar. De ganzen kunnen in dat soort jaren relatief veilig hun jongen grootbrengen. Na het grootbrengen van de jongen trekken ze vanaf begin augustus alweer naar het zuiden. In de loop van oktober komen de eerste in Nederland aan. Onze eigen broedvogels trekken nauwelijks. Hooguit zwerven ze buiten het broedseizoen wat rond.

Brandgans
Brandgans op glad ijs (Christophe Brochard)

Aantallen
De wereldpopulatie van de Brandgans is de afgelopen decennia zeer sterk toegenomen. Rond 1960 bestond de gehele populatie uit circa 20.000 vogels. Inmiddels (2005) zitten er alleen in Nederland ‘s winters al rond de 400.000 exemplaren, waarmee de populatie dus vertwintigvoudigd is in 45 jaar tijd. Ook de Nederlandse broedpopulatie is sterk toegenomen. In 2005 broedden verspreid over ons land ongeveer 6.000 paar. Deze broedvogels komen vooral in enkele grote kolonies in het Noordelijk Deltagebied voor.

 
Volgende >
naar boven

Inloggen

Agenda