Laatste nieuws:

Weblog brandgansonderzoek Rusland 2009

Ook in 2009 is er weer een expeditie naar de baai van Kolkolkova georganiseerd. Volg de avonturen live op de weblog.

Lees meer...
 
Brandganzen geringd in de Jan Durkspolder

Op zaterdag 4 juli 2009 zijn er Brandganzen gevangen in de Jan Durkspolder, onderdeel van het Fryske Gea gebied "De Alde Feanen" in Friesland.

Lees meer...
 
Samengaan met www.geese.org geslaagd

Op woensdag 18 februari 2009 is de invoermodule van Goosetrack afgesloten. De laatste stap in het samengaan van Goosetrack en www.geese.org is daarmee een feit.

Lees meer...
 
Woensdag 18 februari overstap naar www.geese.org

Op woensdag 18 februari 2009 wordt de invoermodule van Goosetrack definitief afgesloten. Na die dag is het uitsluitend mogelijk uw waarnemingen van gekleurringde ganzen in te voeren op www.geese.org.

Lees meer...
 
De Rietgans (Anser rossicus/fabalis) PDF Afdrukken E-mail
Ganzen soorten
Rietgans
Rietgans (Elwin van der Kolk)

Herkenning
Van de Rietgans bestaan verschillende vormen. De verschillen tussen deze (onder) soorten zijn gering. Allemaal hebben ze een donkerbruin verenkleed, waarbij de kop en hals nog donkerder zijn dan de rest van het lichaam. De snavel is het belangrijkste verschil. Ze zijn allemaal zwart met een groter of kleiner oranje deel. Daarnaast is de vorm van de snavels variabel. De meest voorkomende ondersoort in Nederland is de op de noordelijke toendra’s broedende, deze vogels hebben een zwarte snavel met bij de punt een oranje bandje. De op de taiga broedende ondersoorten hebben een slanker uiterlijk en hebben over het algemeen een snavel met veel oranje.

De verschillende ondersoorten van de Rietgans verschillende ook in snavelvorm. Zo zijn er lange snavels met een hoge basis en snavels die kort en hoog zijn. De vorm van de snavel bepaalt in hoge mate de voedselvoorkeur. Korte hoge snavels zijn handig voor het grazen op korte grasvegetaties. Een langere snavel met een hoge basis is goed om mee graven. Bovendien kunnen hiermee makkelijker stukken van harde worteldelen afgebeten worden.

Broedgebieden
Rietganzen broeden in een groot gebied in het noorden van Europa en Azië. Er zijn ondersoorten die vooral op de toendra´s (vrijwel kale poolvlaktes met altijd bevroren bodem) broeden. Deze zijn te vinden in het noorden van Rusland en het westelijke deel van Siberië. Daarnaast zijn er ondersoorten die met name in taiga-gebieden (moerassig naaldbos ten zuiden van de toendra) broeden. Deze gebieden zijn te vinden in Scandinavië, Rusland en Siberië op een lagere breedtegraad dan de toendra’s.

Trek
De trek van Rietganzen vindt plaats over een zeer breed front. Vanuit de broedgebieden trekken ze vermoedelijk deels over het binnenland van Rusland naar het zuidwesten. Vroeger (tot in de jaren vijftig en zestig van de afgelopen eeuw) trok een aanzienlijk deel van de Rietganzen ver zuidwaarts. In Spanje en Italië werden toen grote aantallen aangetroffen. Daarna is er een periode geweest waarin de meeste bij ons in Nederland overwinterden. Ook daar lijkt al weer verandering in opgetreden te zijn. Momenteel lijkt een groot deel van de vogels oostelijk van ons te overwinteren. Ze komen dus niet meer zo ver naar het westen als in het verleden en blijven nu in het oosten van Duitsland en in Polen. Recent lijkt echter ook hier weer verandering in op te treden en nemen de aantallen op de Nederlandse pleisterplaatsen weer toe.

De Rietgans
Rietgans aan het drinken (Berend Voslamber)

Aantallen
De aantallen Rietganzen in ons land zijn na een aanvankelijke afname in de jaren tachtig sinds 1990 sterk aan het toenemen. Vooral de aantallen van de toendravorm (A.rossicus) zijn groot. In de winter van 2003/04 werden maximaal 160.000 exemplaren geteld. De vogels zitten vooral op vaste pleisterplaatsen in Drenthe, de Noordoostpolder, Flevoland, Wieringermeer en op Texel.
De taigavorm (A.fabalis) heeft een iets andere verspreiding en de grootste aantallen zijn te vinden op een aantal vaste pleisterplaatsen: Drents-Groningse Veenkoloniën, Fochteloërveen en rond de Groote Peel en Mariapeel. De totale aantallen zijn relatief gering en liggen de laatste jaren rond de 20.000 exemplaren.

 
< Vorige   Volgende >
naar boven

Inloggen

Agenda